خدا می‌گرید

روبرویم ، ترانه می گرید

غزلی ،عاشقانه می گرید

پشت سر ،های های شیون و درد

مادری، کودکانه می گرید

کشته هایی که پشته می سازند

عجبا، تاریانه می گرید...

مرگ، وحشت، شکنجه، بیزاری...

شاعری، بی بهانه می گرید

دخترک رو به قبله خوابیده

پدرش، مخفیانه می گرید

پسری پای حلقه دار است

پیرزن، عاجزانه می گرید

این همه مرگ، این همه ماتم

و خدا، بیکرانه، می گرید...۲